Let the adventure begin!
De stage zit erop! De laatste 2 weken zijn erg snel gegaan. Vorig weekend hadden we hier weer een huisfeest, thema: Rockstar. Maar het weekend begon al goed want zaterdagochtend om 7.00 (!) ging opeens het brandalarm af, iedereen naar buiten, en daar stonden we dan met z’n allen in de achtertuin. ’s Avonds zou het feest zijn dus iedereen begon al te grappen dat het feest wel erg vroeg begon. Dat het thema toch rockstar was en geen pyjama party. Toen ook nog de brandweermannen binnenkwamen, die aangezien werden voor strippers, was het feest helemaal compleet. Toch ging iedereen maar weer terug naar bed. Maar niet voor lang, een kwartier later ging het alarm weer af! Het geluid is alleen zo hard, dat je wel naar buiten moet want anders word je doof :p. Dus daar stonden we weer, brandweer kwam weer en die besloot toen maar het alarm uit te zetten, we moesten dus maar goed opletten of er wel iets aan de hand was en dan het alarm nummer bellen… Gelukkig is dat niet nodig geweest.
’s Avonds (nouja om 17.00) begon dan de rockstar party, (bijna) iedereen had flink z’n best gedaan op de outfits en de 45 pizza’s die werden bezorgd maakten de feestvreugde compleet. Voor foto’s van het feest: http://picasaweb.google.com/104732837781497557393
Afgelopen vrijdag had ik mijn laatste stagedag, en wat een werktijden: van 11.00 tot 14.30! ’s avonds was er nog een feestje in de Scary Canary, de bar van het Base hostel in Sydney. Dit was een feestje voor zo’n beetje alle mensen uit de reiswereld. En we hebben er ook een beetje ons afscheidsfeestje van gemaakt. Wat trouwens ook erg leuk was: Mojito’s voor 6 dollar! En dan de eerste nog gratis ook! Jammie! Omdat het m’n laatste stagedag was heb ik een sjaal gekregen (omdat het in Nieuw Zeeland zo koud is), een kaart en een notitieboek om de hele reis in op te schrijven!
Zaterdag en vandaag (zondag) was het vooral een regel dag: wassen, laatste hand aan m’n verslag leggen, spulletjes kopen, spullen uitzoeken en alvast wat opgestuurd naar Nederland. De komende dagen zal dit hetzelfde zijn en ook moeten we nog wat laatste dingen boeken voor onze reis.
Zaterdagavond ben ik nog met Kimberley naar de Opera House geweest, daar werden allerlei afbeeldingen geprojecteerd op de Opera House, dit is nog tot eind juni zo en verder liepen er ook nog allemaal figuren rond met lichtgevende paraplu's, lichtgevende jassen, lampenkappen op hun hoofd en zo meer.
Was wel echt mooi om de opera house zo te zien, alleen wel lastig om een goede foto te maken! maar uiteindelijk hadden we de goede camera instelling en plaats gevonden om een mooie foto te maken. Ook deze foto's staan weer in het album via bovenstaande link.
Woensdag is het dan zo ver! De grote reis gaat van start. Hieronder volgt het reisschema.
2 t/m 22 juni : Nieuw Zeeland
23 t/m 30 juni: Fiji
1 juli: Canberra
2 t/m 4 juli: Melbourne
4 t/m 10 juli: Tasmanië
11 t/m 12 juli: Adelaide
13 t/m 15 juli: Perth
15 juli t/m 4 aug: Perth – Darwin met camper (4000km!)
4 t/m 10 aug: Darwin
11 t/m 13 aug: Cairns: regenwoud en duiken in het Great Barrier Reef
14 aug: Mission Beach
15 aug: Townsville
15 t/m 17 aug: Magnetic Island
18 t/m 20 aug: Whitsundays: boottocht
20 aug: 1770
21 aug: Hervey Bay
22 t/m 24 aug: Fraser Island (grootste zandeiland ter wereld)
25 aug: Rainbow Beach
26 aug: Noosa
27 - 28 aug: Brisbane
29 aug: Byron Bay
30 aug: Nimbin: hippie dorp
31 aug t/m 4 sept: Sydney
4 t/m 6 sept: Hongkong
7 sept: Aankomst Schiphol: 7 september 6.35 (NLse tijd)
Ik zal jullie op de hoogte houden ;)
Autumn in Sydney
De Havaianas worden verruild voor Uggs; herfst in Sydney!
De laatste dagen is het hier echt koud, de korte broeken kunnen nu echt de kast in. Gelukkig schijnt er nog wel geregeld een lekker zonnetje. Hierdoor is het dus nog niet nodig om met sjaals, mutsen en handschoenen te gaan lopen (al doen sommige mensen op straat dit wel!).
Oké genoeg over het weer, ik heb jullie veel belangrijkere dingen te vertellen. De week na Melbourne heb ik gewoon stage gelopen en vrijdag was het natuurlijk Koninginnedag. Ook hier in Sydney laten wij dit heugelijke feest niet aan ons voorbij gaan. Uitgedost in onze favoriete vaderlandse kleuren hebben wij er hier dan ook een fantastisch feestje van gemaakt. Het begon al hier in het huis waar er flink geproost werd op onze Koningin. Dit werd later doorgezet in de bus op weg naar de stad. De busrit opzich was al een feestje: bijna het hele huis, nog steeds verkleed, in 1 bus, en maar zingen, en maar schreeuwen. Arme medepassagiers, arme, arme buschauffeur. Achja, de Koningin is tenslotte maar 1 keer per jaar jarig! In de stad aangekomen zijn we naar The Gaff gegaan waar een heuse Queensday party gehouden werd. Even voelden wij ons weer in Nederland. FEESTJEEEEE! De foto’s geven wel een sfeer impressie (van vooral het feestje thuis).
Het volgende weekend zijn we wederom naar The Gaff gegaan, dit keer op normale wijze. Weer een leuk feestje daar. Zaterdag zijn we nog even naar Bondi Beach gegaan om op het gras te liggen, het strand was net wat te koud. En ’s avonds gaan eten bij onze nieuw ontdekte foodcourt, die hier gewoon in het winkelcentrum om de hoek zit, maar die we nooit eerder met een bezoekje hadden vereerd. Zondag ben ik samen met Kim naar de kapper geweest, zenuwachtig als we waren zijn we toch naar binnen gestapt bij de goedkoopste kapper van Westfield (zelfs na alle spookverhalen). Gelukkig is het goed gekomen. Hierna zijn we naar de Botanic Gardens geweest om nog even van het zonnetje te genieten. ’s Avonds wederom naar de foodcourt.
Deze week weer stage gelopen en ook ziek geweest helaas. Vandaag ben ik ’s middags met Kim naar Darling Harbour gegaan en hebben we spontaan UGGS gekocht, hoera! We moesten ook wel, want onze tenen werden koud in die slippers.
De komende 2 weken heb ik nog stage (joehoeeee nog maar 2 weken!!!) en dan EINDELIJK reizen! Mijn reisschema zet ik tegen die tijd wel op deze site, we zijn nu nog steeds bezig alles te regelen en te boeken.
Avonturistisch weekendje
Howdy allemaal!
Hoe gaat het met jullie daar in lente achtig Nederland? Ik hoorde dat jullie al zonder jas naar buiten kunnen? Toemaar ;) Verder nog nieuwtjes?
Donderdagochtend was het weer een vroege start. Deze keer ging de wekker voor Melbourne! We (= Susanne, Isaura, Kimberley en ik) vlogen om kwart voor negen met Tiger Airways in 1,5 uur naar Melbourne Tullamarine. Daar aangekomen bleek de aankomsthal nogal basic, een bagageband en dat was het, oja er was ook nog een toilet in zo’n noodgebouwtje. Vanaf het vliegveld moesten we onze weg zien te vinden naar St Kilda waar ons hostel was. We besloten een bus te nemen naar het centrum en vanaf daar de tram te pakken. Wat OV-gestuntel later kwamen we dan in het BASE hostel aan. Deze hostels horen bij dezelfde ‘bedrijfsgroep’ als waar ik stageloop, dus mocht ik daar 2 nachtjes gratis overnachten! We kregen een ‘girls only’ dorm voor 6 personen met fijne roze accenten. Ook hadden ze er exact dezelfde prullenbak als ik thuis in m’n kamer heb, dus ik voelde mij meteen thuis. Na de spullen op de kamer te hebben gedropt gingen we de stad verkennen. Melbourne heeft niet echt bekende ‘sightseeing attracties’, alleen de Eureka Tower, waar je over Melbourne heen kan kijken, dus hebben we een beetje door het centrum gedwaald en een beetje geshopt. ’s Avonds gegeten bij een Mexicaan om de hoek bij het hostel.
De volgende ochtend stond er een tour op het programma: Philip Island. Eerst gingen we naar een wildlife park waar we Australische dieren konden zien en walibi’s voeren. Dit hebben we al op een aantal tours eerder gedaan, dus heel bijzonder was het niet meer, maar toch wel weer leuk. Hierna gingen we naar een koala park, hier in de regen koala’s gespot. Gelukkig was ik zo slim geweest om een regenjas te kopen dus had ik geen last van de regen ;) Na de koala’s reden we naar een boerderij waar we gingen kijken hoe een schaap geschoren wordt. Na deze fantastische belevenis gingen we naar het Nobbies centre, hier kon je pinguïns en zeehonden (met oren) zien. Het regende en waaide echt gigantisch, dus de pinguïns hadden zich verscholen, toch hebben we er nog 2 gezien, al waaiden we bijna de zee in. De klapper van de dag was de heuse pinguïn parade. Ergens op een strand komen elke avond bij zonsondergang honderden pinguïns aan. Zij komen uit de zee en gaan terug naar hun ‘huizen’ in de duinen. Echt een hilarisch gezicht om ze uit het water te zien komen en over het strand de duinen in te zien rennen. Het zijn trouwens ook de kleinste pinguïns ter wereld. Helaas mochten er geen foto’s gemaakt worden.
Zaterdag was het tijd voor ons grote avontuur: De Great Ocean Road, met eigen auto. Eigenlijk was het de bedoeling dat Suus en ik allebei zouden rijden, maar bij het verhuurbedrijf aangekomen mocht alleen Suus rijden en anders moesten we bijbetalen. Nou was dit niet echt een ramp, want mijn rijkunsten zijn niet echt om over naar huis te schrijven. Wel mocht ik voorin zitten en de weg wijzen. Dit ging fantastisch, totdat we op de snelweg zaten en meteen de eerste afslag verkeerd namen. Bij de eerste stop ben ik dan ook gedegradeerd naar de achterbank :P. De Great Ocean Road is echt een super mooie weg langs de kust van Victoria. De weg ligt tussen Melbourne en Adelaide. Tijdens de route zijn er verschillende plaatsen om te stoppen en mooie dingen te zien. Ook hebben we nog ergens een wandelingetje gemaakt naar een waterval wat Isaura erg ‘avonturistisch’ vond. Ook begon zij tijdens de wandeling in de rimboe en zonder enig teken van andere levende mensen een leuk verhaal over ‘Jack the ripper’. Tegen de avond gingen we op zoek naar een slaapplaats. De Great Ocean Road ligt een beetje in de middle of nowhere, en de dorpjes die je tegenkomt zijn ook echt dorpjes van 1 straat. Bij een spookstadje aangekomen bleek hier alles vol te zitten, wat opzich raar is want je denkt ‘wie wil hier nou slapen’. We besloten dan ook maar door te rijden, want volgens een inwoner van het dorpje zaten er de komende 20 minuten nog wel wat ‘cottages’ langs de weg. Vol goede moed gingen we op pad, eerste kans: vol, tweede kans: vol, derde kans: vol. En dit ging nog wel een tijdje door. Het was inmiddels ook erg koud geworden dus een warme slaapplaats was erg welkom, al zagen we ons eerder overnachten in de auto, want er was gewoon niks vrij. Uiteindelijk hebben we toch ergens iets kunnen bemachtigen. Het was een cottage in het dorpje Princetown. Dit ‘dorp’ bestond wederom uit 1 straat met 2 slaapgelegenheden, een camping en een winkeltje. Gelukkig was er bij onze cottage ook een restaurant, dus konden we ook nog eten. Het huisje dat we kregen toegewezen beschikte over een woonkamer, badkamer, slaapkamer en (wat later bleek) een hal met een stapelbed. Die avond eindigden Kim en ik in de hal, waarvan je ook nog de 2 schuifdeuren dicht kon doen voor een extra claustrofobisch gevoel.
De volgende ochtend weer fris en fruitig in de auto om de laatste 2 attractiepunten van ons lijstje te bezichtigen , The Twelve Apostles en de Loch Ard Gorge. Om vervolgens terug te rijden naar het vliegveld. Uiteindelijk veel te vroeg op het vliegveld aangekomen, waar we in de vrieskoude airco dus gezellig konden wachten. De vlucht zelf ging weer heel snel, een uurtje later stonden we weer in Sydney, home sweet home.
Bekijk vooral de foto’s want die geven een betere impressie van het super leuke weekend dat helaas alweer voorbij is. Vandaag (maandag) was het nog een feestdag hier in Australië (Anzac day) dus dat was nog even bijkomen en morgen gaat stage weer beginnen. Het wordt hier langzaam ook steeds kouder helaas :(. Gelukkig is het bijna tijd om te reizen, waar we de temperatuur verschillen gaan opzoeken: van de winter in Nieuw Zeeland naar het warme zonnige Fiji, naar het koude Tasmanië en het hete Noorden.
Link voor de foto’s:
http://picasaweb.google.com/104732837781497557393
'sensatie' in het huis
Even een korte update! De afgelopen 2 weken heb ik niet zoveel gedaan, doordeweeks natuurlijk stagelopen en vorig weekend heb ik op zaterdag gewinkeld hier in Bondi Junction, 's middags nog even naar de Chocolade Bar gegaan en zondag ben ik 's ochtends naar Bondi Beach gelopen en volgens mij de rest van de dag niet zoveel gedaan.
Afgelopen woensdagavond zaten we in de tuin te eten toen Lisette ons kwam verblijden met chocola! Ze had op haar stage een hele zak vol chocola meegekregen omdat ze daar een enorm paasei hadden en het anders niet op ging (het moet dus echt wel een GIGANTISCH ei geweest zijn). Dus het hele huis was blij.
Maar toen was het vrijdag...
Sinds kort hebben we een nieuwe 'huismanager', die er voor moet zorgen dat alles hier een beetje schoon blijft en het 's avonds stil is enzo. We hadden al in de gaten dat deze beste kerel flink agressief kan worden, zo had hij vorige week een aantal keukenspullen in de container gegooid omdat het niet op tijd was opgeruimd en schreeuwt hij regelmatig dat Nederlanders niet deugen, alleen met een iets andere bewoording. Kortom, je vraagt je af, wat doe je hier nog, pak je biezen en vertrek. Maar nee, in plaats daarvan nam hij vrijdagavond zijn 4 vrienden mee (allemaal 3 meter lang en 2 meter breed, hij zelf is dat ook) om 2 jongens hier uit het huis even in elkaar te rammen. Die ochtend was er een 'ruzie' geweest met hun, al weet ik niet meer waar dat over ging. De 2 jongens waar het om ging waren niet thuis (zij waren, hoe ironisch, in de sportschool) dus dat was maar goed ook. Natuurlijk stond binnen de kortste keren het hele huis beneden om te kijken wat er aan de hand was. Uiteindelijk een beetje geschreeuw en toen gingen ze weer weg. Wij waren ons ondertussen aan het klaar maken om te gaan stappen en hebben dit dan ook maar weer voortgezet. Onderweg naar het treinstation kwamen we de 2 bewuste jongens uit het stagehuis nog tegen, die ergens op een hoekje stonden te wachten omdat ze niet wisten of ze nu nog wel naar huis durfden te gaan.
Wij zijn die avond naar Kings Cross gegaan en eerst nog even wat gedronken bij Roel, die eerst ook in het Stagehuis woonde maar nu een kamer heeft bij Central.
Zaterdag ben ik met Isaura en Susanne naar Cronulla gegaan, het was wel een tijdje reizen met de trein en de bus, daar op het strand gelegen. Ook hadden we daar bij een slijter nog een doos met shotjes gehaald. Allemaal verschillende en in leuke glaasjes. Daarna weer naar huis, eten, omkleden en weer naar Roel en daarna naar de Sidebar. Leuke avond gehad daar! Bij thuiskomst hoorden we dat onze leuke huismanager weer uit zijn vel gesprongen was. Dit keer was hij bij iemand de kamer binnen gedrongen (schuimbekkend en al), om 4 uur 's nachts... De reden is een beetje onduidelijk. Ook had hij nog de spijlen van de trap kapot geramd. Een aantal mensen die thuis waren en het gehoord hadden, hadden zich verzameld op een van de kamers omdat ze niet meer naar beneden durfden. Wij hadden er zelf niks van meegekregen, alleen de verhalen gehoord.
Vandaag was het uiteraard het gesprek van de dag en een aantal mensen hadden Stagehuis in Nederland gebeld en gemaild met wat er allemaal aan de hand is. Dus nu maar hopen dat er iets geregeld gaat worden want het gaat een beetje te ver allemaal nu. Tot zover de ontwikkelingen in Stagehuis, een huis vol sensatie.
Ook heb ik vandaag weer de Coastal Walk van Bondi naar Coogee gedaan. Kimberley, Susanne, Lisette en Sandra wilden deze wandeling maken omdat ze dat nog niet gedaan hadden. En sportief als we zijn gingen Mariska en ik ook nog een keertje gezellig mee!
Donderdag vertrek ik naar Melbourne om even een paar daagjes vakantie te vieren, volgende keer meer hierover! Ik heb afgelopen weken ook niet echt foto's gemaakt, dus die 3 die ik heb komen ook volgende keer wel ;)
Adios
Living in the land down under
Vorige week donderdag zijn we weer eens gaan BBQen bij Bronte Beach. Heerlijk gegeten en gelachen, vooral om wij Nederlanders die Duits proberen te praten. En om deze fantastische grap: vraag aan een Duitser ‘Wat hangt er aan de waslijn?’ de Duitser zal vervolgens antwoorden ‘wass?’ HAHAHA. De rest van de grappen had je waarschijnlijk bij moeten zijn om het grappig te vinden, dus die zal ik jullie besparen, ohnee toch eentje; er stond nogal wat wind en wij hadden deze keer een rol aluminium folie van 10 meter meegenomen (vorige keer waren we die vergeten waardoor we niet normaal het vlees konden bbqen). Je raad het natuurlijk al, hoppa die hele rol rolt uit! Waardoor Nick vervolgens met een lange sliert folie bij de BBQ stond en wij het uitgierden. Nou goed, alle gekheid op een stokje, vrijdag was het weer een stagedag.
’s Avonds vroeg naar bed gegaan want zaterdag moest ik werken op een Expo. Dit was een expo voor internationale studenten waar ze informatie konden krijgen over universiteiten en opleidingen maar ook over visa enzo. En wij waren daar dan als travel agent, omdat de meesten natuurlijk ook willen reizen. Helaas was de opkomst nogal laag te noemen, we hebben ongeveer 4 mensen bij onze stand gehad haha. Ondanks dat was het wel echt een leuke dag en nog een leuk feitje: ik krijg er nog voor betaald ook! Na dit daverende succes ben ik met wat collega’s nog iets gaan drinken, later met Suus nog frietjes gegeten bij Wake Up hostel, dit was een beetje verkeerd gevallen dus ’s avonds thuis was het overgeven. We hadden ook gratis kaartjes gekregen voor een club, dit event begon al om 6 uur, wij kwamen daar om half 10 aan en toen was het al afgelopen en konden we met die kaartjes niet meer naar binnen. We moesten nu 25 dollar dokken om binnen te komen, dit vonden wij duidelijk geen goed plan en toen kregen we als nog VIP tickets waardoor we gratis naar binnen konden. Eenmaal binnen bleek ook dit een daverend succes, ahum, dus zijn we maar weer naar huis gegaan.
Zondag heb ik met Michelle, Mariska, Maud, Barbara en Kelly de Costal Walk van Bondi naar Coogee gedaan. Het was lekker weer dus perfect om langs de stranden te lopen. We dachten dat het een aardige wandeling ging worden dus de sportieve schoenen en flessen water zaten al in de tas. Uiteindelijk viel het allemaal reuze mee ‘oh is dit Bronte al?!’ ‘is dat daar Coogee al?!’ en konden we de walk gewoon op onze havaianas doen! Het was allemaal erg mooi en het water bij het ene strand nog blauwer dan bij het vorige, ik bleef dus maar foto’s maken. Onderweg nog even geluncht en bij Coogee de zee in gedoken en nog even op het strand gelegen. Helaas moest ik kort daarna alweer terug naar huis want ’s avonds was er een partycruise van de expo waar we kaartjes voor hadden gekregen. Eenmaal thuis als een gek douchen, omkleden en eten en de trein in richting Darling Harbour. Hier aangekomen viel de cruise een beetje tegen, het was wel leuk om de Bridge en Opera House zo te zien bij zonsondergang en alle lichtjes van de stad, maar dat heb je na een tijdje ook wel gezien. Ook werd het erg koud bovenop de boot, dus zijn we maar even binnen gaan zitten. Binnen was er een party aan de gang waar een aantal mensen als idioten aan het dansen waren, de rest van de avond hebben we ons dus vermaakt met het uitlachen van mensen.
Maandag, dinsdag, woensdag en donderdag weer stage gelopen. Dinsdag kwam Wendy terug van haar reis en heeft ze nog een nachtje bij ons geslapen. De volgende dag moest ze helaas alweer terug naar België dus het bezoekje was kort maar krachtig!
Woensdagavond heb ik met Suus en Kim een vlucht geboekt naar Fiji!! Echt zooo cool! Gewoon een droombestemming, en ik ga erheen woohoo! Eind juni gaan we er een weekje chillen.
Donderdag ben ik met Susanne, Kimberley en Sandra gaan stappen in de Argyle. Vrijdag hebben we eerst uitgeslapen en later ben ik met Mariska, Kimberley, Sandra en Susanne naar Luna Park geweest. Dit is een soort kermis/pretpark in de haven van Sydney. Hier hebben we ons een paar uurtjes vermaakt met diverse attracties. ’s Avonds thuis zijn we op tijd gaan slapen want zaterdag stond er weer een tour op het programma: Port Stephens!
Zaterdag om half 7 vertrokken we van Stagehuis richting Central waar de bus ons zou ophalen. Eenmaal in de bus en alle andere mensen opgehaald te hebben gingen we eerst naar het Australian Reptile Park. Gelukkig hadden ze er ook andere dieren dan alleen maar reptielen. De kangoeroes en emu’s liepen er los rond dus heb ik nog leuk 2 kangoeroes gevoerd. Suus heeft uit pure wanhoop maar een emu gevoerd (wat ze heel eng vond, zie de foto) want alle kangoeroes rende bij haar weg haha. Verder waren er ook nog wombats, dingo’s, koala’s, walibi’s, spinnen en natuurlijk de reptielen. Na dit park reden we door naar Port Stephens om een cruise te maken en dolfijnen te spotten. En jawel, we hebben ze gezien!! Bij de eerste dolfijn begonnen Kim en ik nog enthousiast te gillen ‘kijjjjjjk’, later vonden we dit toch wat overdreven. Foto’s maken van deze beesten is niet heel erg makkelijk, ze springen namelijk steeds het water weer in. We hebben dus erg veel foto’s van het mooie water. Maar toch is het een paar keer gelukt en zijn de dolfijnen vastgelegd, we hebben dus bewijs dat we ze echt gezien hebben! Na de boottocht gingen we met 4WD de duinen in om te gaan sand boarden. Je gaat dan op een soort van snowboard/ skateboard zonder wielen zitten (ja zitten want staan is te gevaarlijk voor amateurs zoals wij) en zoeft de duinheuvel af. Beneden aangekomen zit het zand overal, maar dat mag de pret niet drukken. Het was echt hilarisch grappig om te doen en het is weer eens wat anders dan in de sneeuw. Hierna was het alweer tijd om terug te rijden naar Sydney.
Foto’s zijn weer te vinden op
http://picasaweb.google.com/104732837781497557393
Er komen vandaag of morgen nog meer foto’s bij!
Annie in 't wild
Oke waar was ik gebleven, vorige week zondag. Deze dag had ik samen met Suus een heel programma ingepland omdat we wat van Sydney wilden zien. Het is namelijk zo’n grote stad dat we nog steeds niet alles gezien hebben. Het plan was om eerst ’ s ochtends naar het postkantoor te gaan, want ik moest mijn mama even een verjaardagscadeautje sturen (die uiteindelijk veel te vroeg is aangekomen haha). Daarna naar Darling Harbour om de Chinese Garden of Friendship te bezoeken, dan de Sydney Fish market en vervolgens naar de suburb Newtown. Voor onze eerste attractie, de Chinese Garden, hadden we iets langer ingepland dan we nodig hadden, de tuin was namelijk iets kleiner dan verwacht. Het was wel super mooi en we hebben er natuurlijk weer de nodige foto’s gemaakt. Er liepen ook van die vreselijke salamandertjes rond die me steeds enorm lieten schrikken door opeens op te duiken, gruwelijke beesten. Iets eerder dan verwacht gingen we op weg naar de vismarkt. Hier een heerlijke fruitsalade op (ja ze hadden verdorie niet eens haring met ui) en toen weer de tram gepakt naar de stad. Mariska en Kimberley zouden ook mee gaan naar Newtown maar zij kwamen pas aan het eind van de middag dus hebben Suus en ik ons nog even vermaakt door de halve middag bij de Mac te zitten (waar we alleen iets te drinken hadden gehaald en verder dus gewoon maar een beetje zaten te zitten). Later met Mariska en Kimberley op naar New Town, we hadden er veel van verwacht maar het bleek niet meer dan een straat te zijn met wat winkeltjes, cafeetjes en restaurantjes. Uiteindelijk zijn we ergens bij een pizzeria gaan eten omdat je daar als student 10% korting kreeg haha. Na deze maaltijd naar het station gelopen, lekker lang op de trein gewacht en weer terug naar Bondi Junction!
Maandag, dinsdag en woensdag stage gelopen en woensdagavond was het alweer weekend en tijd om m’n tas in te pakken want donderdagochtend vertrok ik vroeg naar Alice Springs! De Outback dus, op naar het avontuur, de woestijn en de wilde dieren. Al heb ik alleen sprinkhanen, spinnen, andere insecten, dingo’s en een kameel in het wild gezien (helaas had ik mr. De Haas niet bij me, dus ik sta er niet mee op de foto).
Donderdagochtend stonden we om 7 uur paraat om naar het vliegveld te gaan. De vlucht duurde 2,5 – 3 uur en in Alice Springs aangekomen kwamen we er gelijk achter dat hier erg veel insecten zaten, vooral de strontvlieg is goed vertegenwoordigd. Deze irritante vlieg vind het erg leuk om in je oor, neus, oog of mond te kruipen, heel fijn! Maar wij zijn natuurlijk niet zomaar gek te krijgen, we hadden prachtige hoedjes gekocht met vliegennet ervoor, zeer charmant, maar wel handig. Vanaf de airport een taxi genomen naar Toddy’s, het hostel waar we de eerste nacht zouden verblijven. Daarna even een wandelingetje gemaakt naar het ‘centrum’. Onderweg ook weer lekker veel vliegen en sprinkhanen tegen gekomen. Alice Springs zelf stelde weinig voor (Hendrik Ido Ambacht is groter…) dus na even wat gegeten te hebben en een bezoekje aan de supermarkt besloten we weer terug te gaan naar het hostel om een duik te nemen in het zwembad. Het was namelijk ook best wel een beetje heel erg warm! Die avond zijn we na een spraakverwarring (vliegt er een fret? Ligt er fruit? Nee het licht is uit) vroeg gaan slapen (we hadden ook weinig keus want er viel niks te beleven) want de volgende dag werden we om 5.45 opgehaald voor onze 3-daagse tour naar Uluru (Ayers Rock). Na nog wat andere mensen opgehaald te hebben begon de lange reis naar Ayers Rock. Het was iets van 6 uur rijden, onderweg nog een aantal keren een sanitaire stop gehouden en natuurlijk moest er ook getankt worden. Echter, bij de eerste tankgelegenheid (en die zijn er niet zoveel op deze route) hing een briefje: out of order. Ja, goede grap. Gelukkig was er nog genoeg brandstof over om naar de volgende pomp te rijden. Het gebied heet trouwens ‘the Red Centre’ het had alleen de afgelopen dagen enorm veel geregend (wat daar bijna nooit voorkomt) dus was het nu net het Groene Hart. ’s Middags kwamen we aan in ons kamp waar we hebben geluncht. Hierna gingen we naar Kata Tjuta voor onze eerste wandeling. Onderweg riep onze gids opeens keihard: CAMEL!! Ik dacht dat het beest minstens recht voor het busje zou staan, maar hij bleek een heel stuk verderop ergens bij een boom te staan chillen. Bestemming bereikt: het was lekker heet, lekker veel vliegen, lekker veel berg, lekker veel losliggende stenen/rotsen, kortom: uitstekende wandel omstandigheden. Er waren verschillende wandel opties, natuurlijk deed onze tour weer de optie waar ‘difficult’ bij stond, het was een tocht van 5,4 kilometer, bergje op bergje of en over de rotsen, ook nog een gigantisch stijl stuk waarbij je gewoon echt moest klimmen met je handen (ik heb het overleefd). Verder was het natuurlijk wel super mooi (ja dat moet ook gezegd worden). Na de wandeling reden we naar een uitzichtpunt waar je de zonsondergang op de Uluru kon bekijken. Dit was totaal niet toeristisch, er stonden maar zo’n 60 bussen en 3 miljoen Japanners. Wel was er champagne aanwezig dus dat maakte weer een hoop goed. De zonsondergang zelf was ook niet heel spectaculair, we dachten dat ze zon zou verdwijnen achter de steen, maar dit bleek niet het geval. Dus het enige wat je zag was een steen die steeds donkerder werd. Weer terug in het kamp moest er eten op tafel komen, iedereen verdween snel in de tenten dus besloten wij maar om te gaan helpen. En wat gingen we eten: kangoeroe en kameel. Het toeval wilde dat ik niet echt honger meer had (na die fantastische wandeling had ik namelijk gigantische trek en heb toen een halve zak chips gegeten…) dus na een stukje kangoeroe en een hap kameel had ik het wel weer gezien. Kangoeroe is trouwens best lekker, kameel niet :p. Na het eten even douchen, de tent insect vrij maken (zo ongeveer dan) en slapen.
De wekker ging alweer om 4.50, op naar Uluru! Dit schijnt een wereldwonder te zijn maar het is ons niet helemaal duidelijk of het nu officieel een van de ‘7 wereldwonderen’ is.
Hier gingen we weer een fijne wandeling van 10,4 km maken (er waren ook kortere, maar ach je hebt er zin in of niet he). We hebben de hele Rock rond gelopen. Je kan deze ook beklimmen maar de Aboriginals hebben dit liever niet, het is dus vrij respectloos om dit wel te doen. Prachtig excuus voor mij om deze klim dan ook over te slaan. (Er zijn 37 mensen overleden tijdens de klim, totaal he, niet op die ene dag). Onze gids liet ook duidelijk merken dat hij het niet vond kunnen dat mensen (voornamelijk Japanners) de berg beklommen. Afijn, die middag was het de bedoeling naar Kings Canyon te gaan. Door het slechte weer van de dagen ervoor was het kamp bij Kings Canyon verwoest en konden we er niet heen. Hierdoor waren we genoodzaakt de middag door te brengen aan het zwembad van een 5-sterren hotel. He wat vervelend. Jullie snappen wel dat ik hier enorm van baalde, wat had ik graag nóg een wandeling gemaakt in de bloedhitte met mijn insectenvrienden. Maar helaas, het werd toch echt het zwembad. Nouja, wat moet dat moet. Terug in het kamp zijn we naar het uitkijkpunt gelopen waar wel een mooie zonsondergang te zien was. Daarna was het weer dinner-time. Na het eten weer slapen. Deze nacht besloten Kimberley en ik om buiten te gaan slapen onder de sterrenhemel (haha), jaja ik ben heus wel stoer. Je slaapt dan buiten in een swag (soort slaapzak met een matrasje erin). We hadden die avond een aantal dingo’s horen janken, van heel dichtbij, dus waren we nog wel even bang, maar gelukkig hebben ze ons niet verblijd met een bezoekje.
De volgende ‘ochtend’ moesten we om 3 uur op staan om alsnog naar Kings Canyon te gaan, de rit duurde 3,5 uur ipv een halfuurtje vanwege het slechte weer de dagen ervoor. Hier aangekomen weer een wandeling. Je kon kiezen uit 2 opties, ik hoef het eigenlijk niet meer te vertellen want jullie kunnen het vast wel raden, ja hoor goedzo, weer de langste versie. Dit keer was de wandeling 6,5 km. Weer een lekker temperatuurtje, rotslandschap en gezelschap van de nodige vliegen. Na deze wandeling zat de tour erop en reden we terug naar Alice Springs, nog 5 uur te gaan.
Weer bij ons hostel gingen we even douchen, wat eten en om half 9 naar bed, want er was niks veranderd: er was nog steeds weinig te doen. De volgende ochtend spullen gepakt en naar het vliegveld voor de terugvlucht naar Sydney. Bij het landen dachten we nog even neer te storten, geen idee wat er gebeurde maar we gingen van links naar rechts en weer terug. Uiteindelijk veilig aangekomen en weer een taxi genomen naar Stagehuis, waar een pakketje met Wie is de mol afleveringen op mij lag te wachten! Niet zeggen wie het is want ik ben pas bij aflevering 4 :p
Op de tour waren er ook nog 2 Franse vrouwen mee. Ze waren niet erg snugger en werden keer op keer uitgelachen door de rest van de groep. Ik zal een paar voorbeelden geven. De gids vertelde tijdens het avondeten wat we de volgende dag zouden gaan doen, na 3 keer herhaalt te hebben hoe laat iedereen moest op staan en hoe laat we zouden vertrekken vroeg hij: heeft er nog iemand een vraag? Waarop de Franse vrouw zegt: ja, hoe laat moeten we op staan?
Tijdens de nachtelijke rit richting Kings Canyon wilde de Franse vrouw op de voorste stoel van het busje gaan zitten. De gids zei dat dit niet zo’n goed idee was, want als hij moest remmen voor overstekend wild zou ze door de bus vliegen. Waarop de vrouw zei: en als ik nou gewoon wakker blijf? Een Noors meisje probeerde haar uit te leggen dat het was vanwege overstekende dieren, dit begreep de vrouw heus wel maar ze moest toch nog even nadenken of ze op een andere stoel zou gaan zitten. Net voordat de hele bus in koor wilde roepen dat ze moest verplaatsen heeft ze dit toch maar gedaan. Maar, zodra de zon op was ging ze weer op haar eigen stoeltje zitten…
Het Noorse meisje was de eerste nacht al buiten gaan slapen, waarop de vrouw vroeg: waarom heb je buiten geslapen? Had je geen tent?
De gids: we gaan nu 15 minuten rijden en dan lunchen.
De vrouw: hoe laat gaan we dan lunchen?
En zo zijn er nog 20 voorbeelden te bedenken.
De tweede avond aten we spaghetti, de Franse vrouw nam een enorme hap en schoot overeind, met de slierten nog uit haar mond hangend en begon angstig te gillen (nog steeds met de slierten). Het is erg jammer dat hier geen foto van is, want het zag er zo enorm debiel uit. We hebben haar dan ook weer flink uitgelachen, het was echt geen gezicht, TE grappig gewoon.
Zoals ook op 1 van de foto’s te zien is, is Guus inmiddels ook overgevlogen, wat een gezelligheid. En heb ik ook al aardig wat kaartjes mogen ontvangen, mijn dank hiervoor. Er is trouwens nog plek genoeg hoor op m’n muur ( het adres is 50-52 Edgecliff Rd, 2025 NSW, Sydney Australia HINTHINT).
Foto’s: http://picasaweb.google.com/104732837781497557393
Zie de map Australië week 11
U allen zijt gegroet
Surf Camp
Vrijdag 5 maart was het dan zover: Surf Camp!
Om 5 uur ’s middags stonden we klaar bij Central om op de bus te stappen richting Crescent Head. Maar toen we de bus in wilden stappen bleken ik en Kimberley niet op de lijst te staan, gelukkig mochten we toch mee. En hier begon onze busrit van zo’n 7-8 uur, het duurde alleen al 2 uur om Sydney uit te komen, ja ook hier kennen ze de vrijdagmiddagspits! Onderweg werden er continu films gedraaid, dus je kon je best vermaken. Om 1 uur ’s nachts kwamen we dan eindelijk aan in ons kamp, het was pikkedonker dus erg veel konden we niet zien, maar dat was niet zo erg want het enige dat we wilden was een bed op dat moment. En dat kregen we gelukkig, we sliepen met ongeveer 18 mensen in 1 grote zaal met stapelbedden.
De volgende ochtend werden we om 8 uur gewekt voor het ontbijt. Daarna was het tijd om ons in van die geweldige wetsuits te wurmen en surf boarden mee te slepen naar het strand voor onze eerste surf les! Jullie verwachten natuurlijk dat het gigantisch goed ging en ik de ene na de andere golf pakte zonder enkele moeite. Maar toch moet ik jullie teleurstellen, zo goed was ik niet ;)
Het was al een hele klus om jezelf met board verder dan 3 meter de zee in te krijgen met al die hoge golven en sterke stroming. Maar als je dan eenmaal zover was en op je board geklommen was dan kon het feest beginnen: paddelen als een malle, golf pakken, hoppa staan en richting strand scheuren. Dat ging nog aardig, behalve het staan dan, zodra ik dat probeerde kukelde ik het water in vanwege mijn fantastische balans gevoel. Ook lekker veel zout binnengekregen en half verzopen haha.
Bij thuiskomst nog even in een hangmat gelegen en daarna eten. Na het eten gingen we nog even een spelletje doen, soort van estafette: nummer 1 moest een soort van cracker iets eten met vegemite (Australisch ontbijt iets, soort van zoute jam achtig, wat de meeste mensen vies vinden), nummer 2 moest rennen naar een bezem, deze optillen en 10 rondjes draaien en weer terug rennen, nummer 3 moest een blikje bier wegwerken en nummer 4 moest een wetsuit aantrekken. Nou jullie kunnen vast wel raden welk nummer ik was… juist ja, nummer 3! Na dit zeer intelligente spel gingen we gewapend met zaklamp (jaaa mijn geweldige aussie mobieltje heeft een ingebouwde zaklamp, komt dat ook nog eens van pas) en fles rosé naar het strand om de andere helft van de groep te meeten bij een kampvuur. Op weg ernaartoe bedacht er nog iemand het geniale systeem van nummers roepen om te kijken of iedereen er nog was. We waren met 16 en bij de eerste test bleef het stil na nummer 15, waarop iedereen vol schrik riep: number 16???? Toen ergens uit de verte een ‘yeahh’ kwam was iedereen weer gerustgesteld en vervolgende we onze weg. Aangekomen bij het kampvuur een stukje verderop was het nog even wachten op de muziek maar toen deze was gearriveerd kon het feest beginnen. Na een hele nacht gefeest te hebben (dachten we) kwamen we om half 12 thuis, haha. Het feestje was echt super gezellig en erg veel gelachen. Super domme foto’s gemaakt, enorm rare bekken getrokken en ook had ik nog mijn afval in de stereo gegooid. Ja dan denk je, hoe kan je nou zo dom zijn, maar ik kan het uitleggen. De ‘stereo installatie’ zag er namelijk uit als zo’n grote prullenbak/container ding (ik zal er een foto van online zetten) wat ik dus, vrij logisch, ook aanzag voor een prullenbak. Kortom, na een hoop hilariteit hadden we wel zin in ons bed (volgende ochtend weer vroeg enzo :p) dus toen kwam de uitdaging van de dag (nee dat was niet het surfen, deze uitdaging is groter): de weg terug naar het kamp vinden! Het was namelijk pikke donker en op het strand hebben ze geen licht. Überhaupt de weg naar strand vinden (we zaten in de duinen) was al moeilijk genoeg. Op het strand zelf dan nog het juiste duinpaadje naar boven vinden… maaaar het is ons gelukt, na veel getwijfel en ‘hier hier o nee toch niet’, we waren weer thuis!
Zondagochtend eerst weer ontbijten en daarna stond er weer een surfles gepland. Maar die eerste dag surfen had er nogal ingehakt, ik had zo’n ontzettende spierpijn dat ik m’n armen amper nog kon bewegen. Ook had ik niet echt zin om me weer in zo’n stinkende wetsuit te wurmen en die gigantisch zware plank naar het strand te sjouwen, dus besloot ik met nog een paar anderen om gewoon lekker op het strand te gaan liggen en het surfen te laten voor wat het was. Na het strand nog lekker een burrito en nacho’s gegeten in het kamp en toen weer 6 uur terug in de bus naar Sydney!
Thuis aangekomen nog even naar de woolies boodschappen halen, toen kwam Mariska nog even buurten en daarna lekker gaan slapen.
Maandag weer een stagedag, gelukkig was de spierpijn zo goed als weg. ’s Avonds nog even naar de karaoke bar gegaan, maar het was er erg rustig en het stonk enorm dus ben niet heel lang gebleven (en aangezien ze daar toch geen Guus zingen is er sowieso weinig aan).
Dinsdagavond ben ik met Mariska naar Alice in Wonderland gegaan, echt een leuke film! De rest van de week niet zoveel gedaan behalve stagelopen. Tot vrijdag want toen was het weer weekend!! ’s Avonds gaan stappen met een groepje in de Cargo. Weer veel te veel gedronken dus zaterdag zo brak als een uitje op weg naar Paddys Market met Kimberley en Susanne. Dit is een overdekte markt met heel veel rotzooi, soort van bazaar achtig iets wat je ook veel hebt in Turkije of Aziatische landen. Ze hebben er ook heel veel souvenirtjes enzo dus opzich nog best leuk om eens te kijken. Alles is er ook super goedkoop en we moesten nog een aantal dingen hebben voor ons tripje naar de Outback aanstaande donderdag. Daarna weer terug naar huis, want nog steeds brak, en een beetje gehangen en boodschappen gedaan. En nu is het alweer zaterdagavond en ga ik een dvdtje kijken ofzo J
Foto’s zijn te vinden op
http://picasaweb.google.com/104732837781497557393
En hoe is het daar in Nederland? Zijn jullie alle sneeuw alweer te boven? Of komt er toch nog een Elfstedentocht aan?
Still enjoying Sydney!
Howdy!
Deze week weer lekker stage gelopen, ben nog 2 dagen bij een andere vestiging van het bedrijf gaan werken omdat zij die week een presentatie hadden voor een universiteit en daar moest het een en ander voor voorbereid worden. Deze shop zat in Coogee, dus dat was wel fijn werken zo bij het strand! Ook zit er een super fantastisch winkeltje waar ze erg lekkere broodjes, smoothies en fruitsalades hebben.
Vrijdag was het dan weer weekend en gingen we op stap nadat we eerst thuis flink wat rosé hadden gedronken dus jullie kunnen wel raden hoe deze avond is verlopen. Het was in ieder geval erg gezellig! Het grootste gedeelte van de groep ging naar de Ivy, maar daar waren wij vorige week al geweest dus ben ik met Susanne, Kimberley, Nick, Arend Jan, Isaura en Sandra naar de Argyle gegaan.
Zaterdag redelijk vroeg opgestaan want het was mooi weer, en mooi weer betekend strand. Samen met Susanne en Marloes ben ik op de bus gestapt richting Watsons Bay. Daar heerlijk op het strand gelegen en in de zee gezwommen (nadat we onszelf bang hadden lopen maken door te bedenken dat er haaien zitten). Daarna nog even wat gegeten en toen weer terug richting Bondi Junction want we moesten op tijd thuis zijn vanwege Mardi Grass. Die avond was er namelijk een soort van gay parade in de stad waar we natuurlijk erg graag bij wilde zijn. Deze avond kwam ook Petra weer terug van haar road trip langs de Oostkust. Ze had erg veel moeite moeten doen om ons te bereiken want ze was haar telefoon kwijt geraakt en had dus geen nummers meer. Uiteindelijk toch hier aangekomen en even onze kamer geterroriseerd met al haar spullen haha. Er waren namelijk geen hostels meer vrij dus kwam ze gezellig bij ons bivakkeren.
Bij Mardi Grass aangekomen konden we natuurlijk niks van die hele optocht zien omdat er een triljoen mensen voor ons stonden maar toch was het wel weer leuk om meegemaakt te hebben. Overal liepen ook enorm aparte figuren rond te banjeren dus er viel genoeg te zien! Na een tijdje hadden we het wel gezien en gingen we even langs het appartement van Meanda (zij woonde eerst ook in Stagehuis maar is nu in het centrum gaan wonen) om haar nieuwe stekkie te bewonderen. Hierna was het plan om te gaan stappen, eerst nog even ergens een pizza punt gehaald. Later kwamen we nog een bandje tegen die op straat aan het spelen waren en Petra is nog met ze mee gaan zingen, echt super cool! Toen op de trein gestapt richting Kings Cross, daar aangekomen toch maar besloten om de trein terug te pakken naar Central en lekker ouderwets naar de Side Bar te gaan.
Zondag ben ik met Kimberley en Susanne gaan winkelen in het centrum en later kwam Petra ook nog. Lekker geshopt en goed geslaagd ;) We waren wel echt helemaal kapot na ons shopavontuur dus tegen 6en zaten we ergens bij een food court uit te puffen en een beetje voor ons uit te staren. Totdat we besloten uit eten te gaan, uiteindelijk terecht gekomen bij de Mexicaan in Oxford Street omdat de restaurants in Darling Harbour te duur waren of er niet lekker uitzagen volgens ons. Ook bij de Mexicaan waren we niet voorruit te branden dus zaten we als een stelletje zombies aan ons tafeltje. Toch was het eten erg lekker en ook was het ondanks de vermoeidheid erg gezellig, wederom was het Petra’s afscheidsetentje, maar nu dan echt echt echt!
Maandag hoefde ik pas om 11 uur te beginnen op stage dus kon ik mooi Petra even uitzwaaien (tot op het treinstation dan;)). Want vandaag ging ze dan toch echt weg *sniksnik*! Petra, Sydney mist je!
Verder deze week weer stage gelopen, ook weer een dagje naar Coogee geweest om daar te helpen.
Nu is het donderdagavond en ben ik druk bezig met wassen en spullen inpakken (dit alles met Guus op de achtergrond, nouja stiekem staatie heel hard) want morgen ga ik op SURF CAMP! Jaaa wie had dat gedacht, ik die gaat surfen, nou ik ook niet, maar toch is het zo. Het zal wel lekker verzuipen worden (het gaat ook nog eens regenen) maar dat maakt niet uit want de fles rosé zit al in m’n tas!
Ook heb ik gisteren een tripje naar de OUTBACK gepland! Ja mensen het wordt steeds gekker, nu ga ik ook al kamperen om een of andere rode steen te zien… achja, je bent in Australië of je bent het niet he. Dit tripje was vrij onverwachts maar we hadden een vlucht naar Alice Springs gespot die zo goedkoop was dat we het niet konden laten schieten. Dus 18 maart zit ik samen met Kim en Suus in het vliegtuig! Gelukkig konden we vrij krijgen van stage (we moeten nu wel een keer op zaterdag werken).
Inmiddels ben ik weer aan het einde gekomen van al mijn boeiende belevenissen, foto’s komen er binnenkort ook weer aan (ik hoop vanavond al), zie daarvoor onderstaande site
http://picasaweb.google.com/104732837781497557393/AustralieWeek8?feat=directlink